Culinaire nomade komt thuis in Thailand
Van Londen tot Koh Samui, van wereldleiders tot sterrenchefs, van iconische steden tot verborgen parels: de carrière van Konrad Inghelram leest als een atlas vol verhalen. Zijn Vlaamse wortels verloor hij nooit uit het oog. Integendeel: hij waakt erover dat ook zijn twee zonen die meekrijgen, dankzij ICHA, dat garant staat voor sterk en flexibel onlineonderwijs. Hij is een man die de wereld ontdekte via smaken, culturen en keukens. Gedreven door nieuwsgierigheid en het verlangen om te groeien, vond hij zichzelf keer op keer opnieuw uit. Zijn levenspad bewijst dat ‘thuis’ niet altijd één plek is, maar soms een koers die je blijft varen. Die bracht naar uiteindelijk naar Thailand, waar hij samen met zijn echtgenote Mrs Vipada en zonen Andries en Hannes het anker uitwierp. Zij voelen zich Vlaamse Thai, of Thaise Vlamingen.
Inschepen
Van stad naar stad, van schip naar schip: voor Konrad was de keuken meer dan een werkplek, het was zijn poort naar de wereld. Weinig sectoren worden zo gevormd door cultuurverschillen als de culinaire, niet alleen op het bord, ook achter de schermen, met mensen van overal. “Je ontdekt nieuwe waarden en manieren van leven, wat me aantrok en me bracht op plekken waar velen alleen van dromen.” Zijn verhaal begint in 1995, wanneer hij als jonge stagiair zes maanden naar Frankrijk wordt gestuurd. Daarna volgt Wimbledon, nabij Londen. Na zijn legerdienst verblijft hij nog even in België, maar beseft dat zijn toekomst elders ligt. Het inschepen op zijn eerste cruiseschip markeert het begin van zijn leven op zee. Er volgt nog een tussenstop in Australië, maar aarden doet hij er niet. “De tegenstelling met het leven aan boord was te groot. Ik miste het ritme van lange dagen en de opeenvolgende shiften. Het was alsof de zee me terugriep." Hij gaat aan de slag op de Queen Mary 2, ‘the queen of the seas’, op de trans-Atlantische route tussen Southampton en New York.
Vleugje magie
Wanneer hij de kans krijgt om executive chef op een cruiseschip te worden, kiest hij onverwacht een andere koers: hij gaat van boord en bouwt in Londen een carrière uit die vijftien jaar zal duren. Hij werkt er op iconische locaties, stuk voor stuk bastions van Britse elegantie. “In het hotel naast Green Park keken we vanuit de keuken uit op Buckingham Palace. Als de Queen een feestje gaf, voelden we het. En de Concorde zagen we geregeld laag overkomen richting Heathrow. Londen had toen nog dat vleugje magie dat je nergens anders vond.” De belangrijkste halte wordt Harrods, waar hij zijn eigen restaurant runt en de vrouw van zijn leven ontmoet. De gastenlijst leest er als een hoofdstuk uit de popcultuur: Michael Jackson, Pamela Anderson, de Beckhams… Ik kan er een boek over schrijven,” zegt hij. Na nog enkele Londense hoofdstukken beslist hij met zijn vrouw, net vóór de Olympische Spelen, de stad achter zich te laten. Ze trekken naar Thailand, waar hij mee zijn schouders zet onder de opening van een luxeresort in Koh Samui, boven op een klif en voorzien van vijf verfijnde restaurants onder zijn leiding.
Confituur
In Thailand werd hun eerste zoon geboren. Niet veel later volgde een opmerkelijk aanbod: de opening van twee hotels in het buurland Myanmar, een land dat hem blijvend zou verbazen. “Ik kookte er voor Barack Obama, Tony Blair, Ban Ki-moon,… Uitzonderlijke ervaringen waren dat. En dat was ook de logistiek: alles moest uit Thailand komen, tot de laatste specerij aan toe. Zijn laatste culinaire hoofdstukken speelden zich af in Bangkok, waar hij twee hotels leidde met zo’n 250 medewerkers. Daarna gooide hij definitief het roer om. Na jaren in de hotel- en cruisewereld besluit Konrad zich toe te leggen op het maken van confituur, uiteraard door hemzelf bereid, met lokale smaken zoals pomelo, sinaasappel, limoen, agrun, jackfruit en suikerriet. “Lamoonn (Thais voor smaakpalet) is een unieke vruchtenconfituur, langzaam bereid in een traditionele koperen pan voor rijke, geurige smaken. Ze wordt gemaakt van hoogwaardige Thaise vruchten met een laag suikergehalte, zonder kunstmatige toevoegingen, conserveermiddelen, kleurstoffen of smaakstoffen.”
Leven in beweging
Nooit had Konrad vermoed dat zijn kookpassie hem de hele wereld zouden laten zien. Vandaag is zijn vrouw zijn steunpilaar en zijn kinderen het allerbelangrijkste, maar hij heeft veel van zijn dromen waargemaakt. “Als je jong bent, moet je zoveel mogelijk ontdekken voor je je vestigt.” Hij combineerde reizen met werken, leerde telkens opnieuw bij, en trok verder zodra hij klaar was voor de volgende stap. “Dit nomadenleven gaf me de vrijheid die ik zocht. Misschien zit het in de familie: de Inghelrams trokken wel vaker de wereld in. Een grootoom vertrok naar de Verenigde Staten, een oom voer op de lange omvaart. Misschien heb ik het meegekregen,” glimlacht hij. “Vertrekken naar het buitenland heeft voor- en nadelen, maar je moet de verschillen durven omarmen. Azië is niet te vergelijken met Australië, en Australië niet met Europa. Je moet het aanvoelen, ervaren, en uiteindelijk ook aanvaarden. Maar mijn liefde voor Vlaanderen en België is al die tijd wel onveranderd gebleven.”
Taal als kompas
“Het Nederlands is voor mij meer dan mijn moedertaal. Het is identiteit, cultuur en een manier van denken. Ik ben opgegroeid in een leeromgeving die vrijdenken aanmoedigde en dat geef ik mijn kinderen mee. Ik spreek dan ook consequent Nederlands met hen. Onze kinderen gaan naar een internationale school om een mondiale reflex te ontwikkelen. Met hun binationale achtergrond willen we hen een ruime culturele rijkdom meegeven. Hun kennis van het Nederlands is cruciaal. Als ze later in Vlaanderen willen studeren, moet die mogelijkheid er zijn. The world is their oyster, maar ze moeten weten welke kansen er zijn en er toegang toe hebben. Identiteit en cultuur spelen daarbij een sleutelrol. Ook al wonen we in Thailand, de cultuur van hun papa is even belangrijk als die van hun mama. Het is een rugzak die je je kinderen meegeeft: gevuld met geschiedenis, waarden, normen én roots. Het gaat om de band met het thuisland, om familie en afkomst.”
Schat aan woorden
Andries en Hannes, dertien en elf, dragen voornamen met verwijzingen naar Konrads beide grootvaders, een stukje erfgoed dat hen levenslang zal vergezellen. De aandacht voor taal en cultuur vraagt inspanning, maar is voor Konrad vanzelfsprekend. Hij noemt taal een thuis die je overal meeneemt. Gemakkelijk is dat niet, want met enkel het Thais en Engels als voertaal was het ongetwijfeld eenvoudiger geweest. Toch kozen ze als ouders bewust voor een duidelijke structuur: één ouder, één taal. De kinderen spreken onderling Engels, wat niet ongewoon is: de schooltaal wordt vaak de voertaal tussen broers. “ICHA biedt een welgekomen steun, zodat hun woordenschat uitgebreid wordt voorbij het huis-, tuin- en keukenniveau en hen zo toegang biedt tot het Vlaamse onderwijs. En het werkt, ik zie ze openbloeien wanneer ze met meerdere culturen en talen omgaan. Onze zonen hebben zo niet enkel een band met de taal, maar ook met het leerplan, in combinatie met de internationale school, wat hen veel mogelijkheden biedt”, besluit Konrad.
Info: lamoonnjam.com
ICHA ontstond vanuit de persoonlijke ervaring van oprichter Philip Vertriest, zelf een voormalig Vlaming in het buitenland. Het groeit omdat meer gezinnen kiezen voor een sterke Vlaamse online schoolwerking. Intussen bestaat ICHA vijf jaar en staat het bekend als een stabiele, professioneel georganiseerde leeromgeving met een duidelijke visie. Omdat motivatie en leerwinst beginnen bij de juiste klik, investeert ICHA sterk in de match tussen leerling en leerkracht. Ondanks het digitale karakter blijft de aanpak opvallend persoonlijk: korte communicatielijnen, gerichte opvolging en kinderen die zich écht gezien en ondersteund voelen. 
Info: icha.be
